Lekcja historii – „Girl’s Generation 1979”

Girls’ Generation 1979” to drama, która zachwyca nostalgicznym klimatem, inspiruje trendami w stylu retro i urzeka młodzieńczym entuzjazmem jej bohaterów.

 

Zapewne wielu czytelników, czy też widzów nie pamięta lat 70, a przecież produkcja ta odwołuje się własnie do tych czasów. Oczywiście, uroczo-gorzkie historie miłosne dojrzewających bohaterów sprawią, że i tak wciągniecie się w Girls’ Generation 1979! Ale oglądanie tej dramy na pewno stanie się jeszcze bardziej interesujące, jeśli posiądziecie podstawową wiedzę na temat przewijających się w dramie: ikon mody, muzyki oraz wydarzeń historycznych.

 

Gotowi na małą podróż w czasie? No to zaczynamy!

 

Historia dramy toczy się w późnych latach 70 w mieście Daegu. Są to czasy, w których Korea Południowa odbudowywała się po Wojnie Koreańskiej. Ten niespokojny ale zarazem stymulujący okres wystawia naszych dojrzewających bohaterów na wiele prób.

 

 

Struktura rodzinna

 

W latach 70 w Korei istniał silny, społeczny podział na mężczyzn i kobiety w rodzinie. Dobrze obrazuje to jedna ze scen w dramie, w której widzimy mężczyzn jedzących przy innym stole niż kobiety.

 

 

Ojciec był traktowany jako głowa rodziny, ponieważ to on zapewniał jej byt. Miał największą władzę, decydował o wszystkim i kontrolował finanse, więc każdy członek rodziny musiał podporządkować się jego woli. Syn natomiast był uważany za prawdziwą dumę i radość rodziców, ponieważ tylko on mógł przedłużyć ród.

Nasza główna bohaterka – Jung Hee (Bona) każdego dnia walczy o względy i uznanie swojego ojca, który nie dostrzega jej starań i sukcesów. Jest nawet przeciwny wysyłaniu jej do szkoły, twierdząc że kobiety nie muszą się kształcić, gdyż ich jedyną pracą powinno być zajmowanie się domem i rodziną.

 

 

W latach 60 i 70 Korea Południowa była krajem dynamicznie rozwijającym się. Kongdan Oh pisze o tym w swoim artykule, który został opublikowany przez Brookings:

„Koreański cud gospodarczy, jaki osiągnął Prezydent Park Chung Hee w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, to opowieść o niesamowitej narodowej podróży z biedy do bogactwa”.

To czasy, w których kobiety po raz pierwszy mogły iść do pracy! Wcześniej uważano je jedynie za gospodynie domowe.

 

 

Z uwagi na to, iż mężczyźni byli uważani za „dominującą płeć„, zajmowali oni takie stanowiska jak: prezesi, dyrektorzy, właściciele. Kobiety zatrudniane były głównie w fabrykach i najczęściej były to prace dorywcze, na pół etatu. W końcu ich pierwszoplanowym obowiązkiem (pracą) było zajmowanie się domem.

Każdy rodzic w tych czasach marzył o synu, który przedłuży ród i będzie mógł zaopiekować się rodzicami na starość. Córki bowiem, po zawarciu małżeństwa odchodziły do innej rodziny. Nie bez powodu Lee Jung Hee czuła się gorzej traktowana od swojego brata bliźniaka.

 

https://kdramalover.tumblr.com/post/165294797306/her-dad-is-a-sexist-piece-of-turd-even-though

 

 

Wątek polityczny

 

Od wczesnych lat 60 Koreą Południową rządziło wojsko, na którego czele stał prezydent Park Chung-hee. Rząd ograniczał prawa i wolności obywatelskie co doprowadzało do licznych protestów, szczególnie wśród studentów.

 

 

Ojciec jednej z bohaterek – Hye Joo (Chae Seo Jin) był profesorem seulskiego uniwersytetu. Kiedy został zwolniony, uciekł z Seulu i ukrył się z córką w odległym Daegu. Na początku jego wykształcenie i stanowisko społeczne wzbudzało w nowej miejscowości powszechny zachwyt.

Niestety, plotki szybko rozeszły się po miasteczku. Do mieszkańców dotarły wieści o tym jak profesor wspierał studenckie powstania i pomagał ukrywać swoich uczniów przed władzami. Wielu niewykształconych, prostych i wiernych reżymowi ludzi uznało go za komunistę i nie chciało mieć z jego rodziną nic wspólnego.

Osoby, które sprzeciwiały się władzy, były w tych czasach zastraszane, aresztowane i więzione.

 

 

“Wynocha, komunistko!”

 

Dziewczynki w szkołach

 

Urzędujący prezydent wprowadził w życie “Pięcioletni Plan Rozwoju Gospodarki”, który faktycznie doprowadził do dynamicznego rozwoju gospodarki, technologi oraz edukacji w Korei Południowej.

 

 

Rodzice mogli wysłać swoje córki do szkół, co otwierało dorastającym dziewczynom zupełnie nowe możliwości!

 

 

 

 

System edukacji

 

Jednym z ważniejszych przedmiotów w żeńskich szkołach było „przygotowanie w nagłych wypadkach i pierwsza pomoc”.

Zagrożenie wojną ze strony Korei Północnej wciąż było duże. Dziewczynki przygotowywano do roli ochotniczych pielęgniarek, dlatego każda z nich musiała nauczyć się i zaliczyć zakładanie opatrunków.

 

 

W dramie zobaczymy również jak „dyscyplinowano” nieposłuszne dziewczęta.

 

 

Niekiedy kazano im klęczeć na ławkach z uniesionymi w górę rękoma.

Pojawiały się także bardzo kontrowersyjne w dzisiejszych czasach kary fizyczne, takie jak bicie dziewcząt specjalnymi drewnianymi kijkami.

 

 

 

Jeden z nauczycieli płci męskiej w ramach kary praktykował „strzelanie” w plecy uczennic ramiączkami ich stanika. Dla młodych kobiet była to zapewne nie tyle bolesna, co upokarzająca kara. W dzisiejszym czasach tak kontrowersyjne zachowanie podchodzi pod molestowanie na tle seksualnym. Niestety w tamtych czasach żadna z dziewcząt nie odważyła się zaprotestować.

 

 

Moda

 

Koreańska młodzież inspirowała się zachodnią popkulturą: głównie modą i muzyką. Na Półwysep Koreański wraz z amerykańskim wojskiem dotarło także amerykańskie jedzenie!

 

 

 

Muzyka

 

Ścieżka dźwiękowa to bardzo ważny element tej produkcji. Dzięki niej możemy przenieść się w czasie i poczuć klimat lat 70!

 

 

Nie było smart phonów, nie było internetu, nieliczni posiadali telewizory. Rozrywki dostarczały głównie odbiorniki radiowe i kino!

W dramie usłyszeć można piosenki znanych na całym świecie artystów, takich jak: Barbara Streisand, The Carpenters, Paul Anka, ABBA oraz Bee Gees. Lata 70 to naprawdę ekscytujący okres dla muzyki, czasy w których przełamywano tradycyjne standardy!

 

http://haeyeongs.tumblr.com/post/165582032493

http://banghae.tumblr.com/post/165337808022/this-is-my-favourite-song-it-always-cheers-me-up

 

 

Nieziemska Olivia, czarująca Brook

 

Bohaterki Girls’ Generation 1979 nawiązywały do ideałów piękna z zachodu.

Jung Hee wspomniała, że chce posiadać aurę Brooke Shields. Natomiast jej brat bliźniak nazywał Hye Soo „swoją Olivią Cosmos”, porównując ją tym samym do zjawiskowej i uroczej Olivi Hussey.

 

 

W pokoju głównej bohaterki znajdziemy także liczne plakaty jej idoli i idolek!

 

 

W produkcji pojawia się także nawiązanie do japońskiej kreskówki! Młodsza siostra Young Choona w jednym z odcinków śpiewa intro z anime “Candy Candy”.

Candy Candy” to ekranizacja mangi Kyoko Mizuki. Animacja opowiada historię dorastającej, pogodnej sieroty, która zdobyła serca dzieci w latach 70!

 

 

 

“Lingerie Girls’ Generation” – Pokolenie dziewczyn w bieliźnie

 

“Lingerie Girls’ Generation” („Pokolenie dziewczyn w bieliźnie„) to alternatywny tytuł produkcji.

 

 

Rodzina Jung Hee prowadzi własną fabrykę, której pracownice szyją bieliznę. Stanik, czy  też biały podkoszulek na ramiączkach – jest tu symbolem dojrzewających młodych kobiet.  W tych czasach posiadanie „stanika” było luksusem, więc oczywiście Jung Hee i jej koleżanki marzą o posiadaniu własnego!

 


Oryginalny artykuł w języku angielskim: Soompi Dodałam kilka informacji historycznych, źródło: wikipedia i kilka własnych spostrzeżeń z dramy.

1 Comment

  1. lulu Reply

    Bona to moja ub ale jakoś nie chciało mi się zaczynać kolejnej dramy ale ten artykuł narobił mi ochoty i idę oglądać

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *